Kilise, şapel ve iki ek yapıdan oluşan bu manastır kompleksi, dört ana birimden meydana gelmesi nedeniyle kaynaklarda ve günümüzde "Dört Kilise" adıyla anılmaktadır. Kompleksin merkezini oluşturan ana kilise, kesme taş malzeme ile yığma teknik kullanılarak inşa edilmiş, üç nefli bazilikal planlı bir yapıdır ve yaklaşık 28,40 × 18,65 m ölçülerindedir. Doğu-batı doğrultusunda uzanan dikdörtgen planlı yapının doğusunda yarım daire apsis ve iki yanında pastoforion mekânları yer alır.
İç mekân, sekiz haçvari serbest paye ile üç nefe ayrılmış; orta nef daha geniş ve yüksek tutulmuş, beşik tonozla örtülmüş, yan nefler ise daha alçak ve düz tavanlı olarak düzenlenmiştir. Kilise cephe düzeni bakımından simetrik bir anlayış sergiler. Doğu ve batı cepheler benzer bir kompozisyona sahip olup, yuvarlak kemerli dikdörtgen pencerelerle hareketlendirilmiştir; batı cephesine ayrıca narteks eklenmiştir.
Kompleksin diğer yapı birimleri arasında batıda yer alan ve kilise ile bağlantılı narteks, onunla ortak duvarı paylaşan trapeza (yemekhane) ile kuzeybatıda konumlanan ve iki nefe ayrılmış büyük bir salon yapısı bulunmaktadır; bu yapı genellikle seminer veya skriptorium olarak yorumlanmaktadır. Güneydoğuda yer alan iki katlı şapel ise ayrı bir yapı birimi olarak dikkat çeker.
Yapı, süsleme açısından sınırlı olmakla birlikte, hem cephede görülen geometrik ve bitkisel kabartmalar hem de iç mekânda kısmen günümüze ulaşan freskler bakımından önem taşımaktadır. Özellikle apsiste yer alan figürlü freskler dikkat çekici olup, pencere kemeri üzerinde tasvir edilen ve elinde kilise modeli tutan figürün Azize Nino'ya ait olabileceği ileri sürülmektedir.
