Van kent merkezinin yaklaşık 6,5 km doğusunda, Erek ve Varak dağlarının eteklerindeki Kevenli (Şuşanis) köyünde bulunan Yukarı Kevenli yerleşmesi, küçük bir kayalık yükselti üzerine kurulmuştur. Günümüzde anakaya üzerindeki temel yatakları haricinde özgün bir duvar kalıntısı barındırmayan bu tahkimli yapının, köydeki konutlarda spoliye (devşirme) malzeme olarak kullanılan iri taş bloklarından inşa edildiği anlaşılmaktadır. Mevcut tahribat nedeniyle yapının mimari niteliği tam olarak belirlenememekle birlikte, Yukarı ve Aşağı Kevenli arasındaki yamaca yayılan yaklaşık 1 km'lik alandaki taş ve duvar kalıntıları, iki nokta arasında organik bağa sahip geniş bir yerleşim dokusunun varlığına işaret etmektedir.
Köydeki sivil mimaride kullanılan ve Kral Menua dönemine tarihlenen yazıtlı taş bloklar ile sütun kaideleri; bölgede 'saray', 'şehir', 'Haldi kapısı' ve niteliği henüz netleşmemiş 'tulurini' adlı yapıların inşa edildiğini belgelemektedir. Bu kitabelerin mevcudiyeti Kevenli'nin idari veya ekonomik bir kent olabileceğini düşündürse da mevcut arkeolojik veriler kesin bir yargıya varmak için henüz yetersizdir. Bununla birlikte, Kevenli ve 4 km kuzeydoğusundaki Kavuncu köyü yerleşmeleri, Kral Menua'nın Van Ovası'nın doğu ve kuzeydoğusundaki verimli tarım alanlarını imar ve iskâna açma stratejisinin somut birer parçasıdır.
