Kale · #46
Palu Kalesi
Palu, Elazığ, Türkiye
0:00 / 0:00
1x
Dönem
MÖ yaklaşık I. Bin
Mimari Tarzı
Çok Katmanlı Yerleşim
Kültür
Urartu
Durum
Kısmen Korunmuş
İl / İlçe
Elazığ / Palu
Koordinatlar
38.4192°N, 39.4727°E

Elazığ'ın Palu ilçesinin hemen doğusunda, Murat Nehri'ne hakim sarp bir kaya kütlesi üzerinde yer alan Palu Kalesi, yaklaşık 3000 yıllık geçmişiyle Doğu Anadolu'nun en görkemli kalelerinden biridir. Urartu Krallığı'nın batı genişlemesinde kilit bir rol oynayan kale, Evliya Çelebi tarafından "göğe baş uzatmış bir kale" olarak nitelendirilmiş; tarih boyunca Sebeteria, Romanapolis ve Balu gibi isimlerle anılmıştır. Palu Kalesi, özellikle Urartu Kralı Menua (M.Ö. 810-786) döneminde inşa edilen anıtsal yapılarla önem kazanmıştır. Kalede bulunan çivi yazılı kitabe (Menua Yazıtı), kentin Urartu dönemindeki adının Şebeteria olduğunu belgeler. Yazıta göre Menua, bu bölgeyi (Supani/Harput havalisi) topraklarına katmış, Malatya (Melitine) krallığını haraca bağlamış ve burada bir tapınak inşa ettirmiştir.

Kalede Urartu dönemine özgü çok odalı kaya mezarları, kaya tünelleri, merdivenler ve su sarnıçları bulunmaktadır. Özellikle doğu yöndeki kiklopik sur duvarları, Urartu savunma sisteminin gücünü yansıtır. Kale, topografik yapısı gereği "Yukarı Kale" ve "Aşağı Kale" olmak üzere iki ana kısma ayrılmıştır. Kaleye ana giriş, batı yamaçtaki yaklaşık 150 metre uzunluğunda ve 8-10 metre genişliğindeki doğal bir rampa ile sağlanır. Orta Çağ'da bu rampanın kenarları harçlı duvarlarla tahkim edilmiştir.

11. yüzyıldan itibaren kale, Artuklu, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde yoğun inşa faaliyetine sahne olmuştur. Bu dönemde yapılan harçlı surlar ve askeri binalar, genellikle Urartu temelleri üzerine inşa edilmiş; hatta Urartu binalarından sökülen devasa bazalt bloklar devşirme malzeme olarak kullanılmıştır. Kaledeki büyük bölmeli sarnıçlar, buranın kuşatmalar sırasında yoğun bir nüfusu barındırabilecek lojistik kapasiteye sahip olduğunu kanıtlamaktadır. Eski Palu yerleşimi, kalenin eteklerinde uzanan zengin bir dini ve sivil mimari mozaiğine sahiptir. Güney ve batı eteklerinde Osmanlı dönemine ait camiler ve hamamların yanı sıra, bölgenin kadim geçmişini yansıtan bir Ermeni kilisesi kalıntısı yer alır. Bazı kaynaklarda Arsamosata (Şimşat) ile ilişkilendirilen Palu, Bizans döneminde Romanapolis adıyla ve Balahovit (Balabitene) beyliğinin merkezi olarak önemini korumuştur.

Kaynaklar

Evliya Çelebi. Evliya Çelebi Seyahatnâmesi, (Haz. Seyit A. Kahraman ve Yücel Dağlı), Kitap 3, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları 1996.

Ptol. Geogr. Claudii Ptolemæi Geographia I-III, (Ed. Carl Müller), Paris: Alfredo Firmin Didot, 1883.

Cinemre, İlhami Tekin. Geç Antik Çağda Romalılar ve Sâsânîler Arasında Armenia (224-451), İstanbul Medeniyet Üniversitesi, Doktora Tezi, 2018.

Danık, Ertuğrul. "Yukarı Fırat Bölgesi 2005 Yılı Arkeolojik Yüzey Araştırması", 24. Araştırma Sonuçları Toplantısı (29 Mayıs-2 Haziran 2006 Çanakkale), 2. Cilt, Ankara: Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü Yayınları 2007, 225-248.

Danışmaz, Harun. "A Provincial centre on the western border of Urartu: Palu fortress", Anadolu Araştırmaları 30, (2024): 131-166.

Hübschmann, Heinrich. Die Altarmenischen Ortsnamen, Reprint, Amsterdam: Oriental Press 1969.

Katar, Murat. "Göğe Baş Uzatmış Bir Kale, Şebeteria (Palu Kalesi ve Palu Kalesi'ndeki Urartu İzleri)", Fırat Üniversitesi Harput Uygulama ve Araştırma Merkezi Uluslararası Palu Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Cilt I, (Ed. E. Çakar, K. Çelik ve Y. Kısa), Elazığ 2018, 103-112.