Kale · #45
Pertek Kalesi
Pertek, Tunceli, Türkiye
0:00 / 0:00
1x
Dönem
MÖ 8. Yüzyıl
Mimari Tarzı
Çok Katmanlı Yapı
Kültür
Urartu / Roma / Bizans / Selçuklu / Osmanlı
Durum
Kısmen Ayakta
İl / İlçe
Tunceli / Pertek
Koordinatlar
38.8446°N, 39.2714°E

Günümüzde Pertek Kalesi, Tunceli ilinin Pertek ilçesi sınırlarında, Murat Nehri kıyısında yükselen bir tepe üzerinde inşa edilmiş olup, Keban Barajı'nın yapılmasıyla birlikte sular altında kalan eski yerleşim alanı nedeniyle ada görünümü kazanmıştır. Pertek yer adının kökeni ve tarihsel lokalizasyonu konusunda mevcut literatürde kesin ve ortak kabul görmüş bir görüş bulunmamaktadır. Yerleşimin Asur ve Urartu yazılı kaynaklarında açık biçimde anılmaması ya da farklı bir adla kaydedilmiş olmasına rağmen bunun henüz tespit edilememiş olması, konunun açıklığa kavuşmasını güçleştirmektedir. Bu bağlamda, Hitit metinlerinde geçen "Pittiarik" adlı yerleşimin Pertek ile ilişkilendirilebileceği yönündeki öneri, konuya dair ileri sürülen en erken ve sınırlı yorumlardan biri olarak öne çıkmaktadır.

Pertek adının kökenine ilişkin ilk dikkat çekici yorumlardan biri Evliya Çelebi'ye aittir. Evliya Çelebi, kalede bulunduğunu ifade ettiği bir karakuş heykelinin Moğol dilinde "Pertek" olarak adlandırıldığını ileri sürmektedir. Ancak bu heykelin varlığına dair somut kanıtların bulunmaması, bu açıklamanın etimolojik açıdan zayıf kalmasına neden olmaktadır. Buna karşılık, daha sonraki araştırmalarda öne çıkan ve daha makul kabul edilen görüşlerden biri, ismin Ermenice "küçük kale" veya "kalecik" anlamına gelen "pertag" sözcüğüyle ilişkili olabileceği yönündedir. Bunun yanı sıra, Moğolca "karakuş" anlamına geldiği ileri sürülen "per-teng" köküyle bağlantı kurulmaya çalışılsa da, bu yaklaşım daha çok rivayet düzeyinde kalmaktadır.

Pertek ve çevresi, tarih boyunca farklı siyasi güçlerin hâkimiyetine sahne olmuş çok katmanlı bir yerleşim alanıdır. Arkeolojik ve tarihsel veriler, bölgenin en geç MÖ 8. yüzyılda Urartu egemenliği altına girdiğini ve kalenin ilk inşa evresinin bu döneme kadar uzanabileceğini düşündürmektedir. Daha sonraki süreçte bölge sırasıyla Ahamenişler, Büyük İskender ve onun ardından gelen Hellenistik krallıkların kontrolüne geçmiş; Selevkos hâkimiyetinin sona ermesiyle birlikte yerel Ermeni satraplıklarının idaresine girmiştir. MÖ 1. yüzyıl ortalarında Roma egemenliğine giren Pertek, Roma İmparatorluğu'nun bölünmesinin ardından Bizans sınırları içinde kalmış, ardından Sasani, Emevi ve Abbasi hâkimiyetleriyle farklı siyasal süreçler yaşamıştır. Orta Çağ'da Selçuklular ve Karakoyunlular döneminde önemli bir ticaret ve geçiş noktası haline gelen yerleşim, bu işlevini Osmanlı döneminde de sürdürmüştür.

Kalenin mevcut mimari özellikleri ve çok katmanlı yapısı, farklı dönemlerde onarım ve eklemeler geçirdiğini göstermektedir. İç içe iki sur sistemine sahip olan kalede, surlar arasında çeşitli yapı kalıntıları tespit edilmektedir. Güney cephede kesme taşlar arasına yerleştirilen kırmızı tuğla ve mavi çini parçaları, özellikle geç dönem onarımlarına işaret eden dikkat çekici unsurlar arasındadır. Ayrıca kalede bir sarnıç ve çeşitli yapı kalıntılarının varlığı, yerleşimin uzun süreli kullanımına işaret etmektedir.

Yerel anlatılarda, kalenin İslam fetihleri sırasında Halid bin Velid tarafından onarıldığı ve daha önce var olduğu ileri sürülen karakuş heykelinin kaldırılarak yerine kitabe konulduğu ifade edilmektedir. Ancak bu tür anlatılar, tarihsel verilerden ziyade sözlü geleneğin bir parçası olarak değerlendirilmelidir.

Kaynaklar

Evliya Çelebi, Evliya Çelebi Seyahatnamesi, Çev. Zuhuri Danışman, C.5, İstanbul 1970.

Akçay, İ., "Pertek Kalesi", Yeni Fırat 32, 1996, s. 32.

Aşan, M. B., "Elazığ-Bingöl-Tunceli İlleri Ortaçağ Yüzey Araştırması, 1987", VI. Araştırma Sonuçları Toplantısı, s. 529-554.

Danık, E. "Pertek Kalesi". Vakıflar Dergisi XXIX, Ankara, 2006, s. 397-428.

Danık, E. "Yukarı Fırat Bölgesi 2002 Yılı Arkeolojik Yüzey Araştırması", 21. Araştırma Sonuçları Toplantısı I, Ankara 2004, s. 139-154.

Danık, E. Išuwa'dan Tunceli'ye Tarih ve Kültür, Tunceli Dayanışma ve Kültür Vakfı Yayınları. Ankara 2010.

Gabriel, A. Voyages archéologiques dans la Turquie oriantale I, E. de Boccard. Paris 1940.

Hauptmann, H., "Norşun-Tepe, Historische und Ergebnisse der Grabungen 1968/69", Istanbuler Mitteilungen 19/20, 1969/70, s. 21-78.

Işık, F. "Batı Uygarlığı'nın Kökeni: Erken Demirçağ Doğu-Batı Kültür ve Sanat İlişkilerinde Anadolu", Türk Arkeoloji Dergisi 28, 1989, s. 1-39.

Kleiss, W. – Hauptmann, H., Topographische Karte von Urartu – Verzeichnis der Fundorte und Bibliographie, Archäologische Mitteilungen aus Iran – Ergänzungsband 3, Berlin 1976, Dietrich Reimer Verlag.

Köroğlu, K. "Aššur – Urartu Yazılı Belgeleri ve Arkeolojik Kalıntılar Işığında Alzi/Enzi Ülkesi (Elazığ Bölgesi) Tarihi Coğrafyası", Prof. Dr. Hakkı Dursun Yıldız Armağanı, İstanbul 1995.

Lehmann - Haupt, C. F., Materialen zur älteren Geschichte Armeniens und Mesopotamiens, Berlin, Weidmannsche Buchhandlung 1907.

Sinclair, T. A., Eastern Turkey: An Architectural and Archaeological Survey III, The Pindar Press. London 1989.

Tunceli Pertek Kalesi Rölöve, Restitüsyon ve Restorasyon Projeleri. Yay. Haz. E. Danık, Kültür Bakanlığı, Ankara, 2003.